Dilim Tutuldu Şiiri - Sadık Kocabaş

DİLİM TUTULDU

Çeşmenin başında süzülüp durur,
Ayın şavkı sanki göğsüne vurur.
Dizlerim titrerde damağım kurur,
Soramam adını, dilim tutuldu.

Eğildi, suları yüzüne çarptı,
Baktımda yanakta şimşekler çaktı.
Kaşını kaldırdı, usulca baktı,
Buram buram terledim, dilim tutuldu.

Sanki bana uzat elin der gibi,
Isırdı dudağın üzüm yer gibi.
Gerdanından aktı sular sel gibi,
Adım atamadım, dilim tutuldu.

Her adım atışta geriye döndü,
Kalemsiz Şair’i ikiye böldü.
Köşeyi dönerken son bir kez güldü,
Yanımdan geçerken dilim tutuldu.