Zeytinliklerde yukarı koyulaştıkça serinliğin urbasını giyen kasım
Ve Bahçelerin koruluklara her gün tertemiz yüzleriyle gülümseyerek
Masa üstünde yorgunları kalmış geceden bir yudum huzur bir tutam narenciye ve bir avuç tabiat
Göçü yüklenmiş dağın zirvesindeki bulutlara çarpa çırpına bulutlar kuşlar
Katar katar cümle cihan nitekim
İhtiyarına darın düşen yapraklar gibi her şeyin birbirinden ilişkisi kopmuş
Merakı sönmüş
Bunca yıl yaşadım
Elime ne geçtiyse yitirdim
Biraz daha yaşayacağım
Yalnız bir şey biriktirdim
Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce
Devamını Oku
Elime ne geçtiyse yitirdim
Biraz daha yaşayacağım
Yalnız bir şey biriktirdim
Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta