Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Derin bir nefes alıp boğazında düğümlenen hıçkırığı bastırmaya çalıştı. Sırtını arkasındaki soğuk duvara yaslayıp gözlerini güçlükle açmaya çalıştı. Açmak istemiyordu çünkü sevdikleri yoktu. Soğuk duvar bile yüreğini ısıtmaya yetiyordu. Sırtını yasladığı duvarın ardında yaşama tutunma çabası içindeydi. Küçücük ama umutla dolu bir kalbi vardı. Bazen saçma sapan şeyleri kendine dert etmesi kaçınılmazlığıydı.©
Dilek Gülbay
