Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Derin bir nefes alıp boğazında düğümlenen hıçkırığı bastırmaya çalıştı. Sırtını arkasındaki soğuk duvara yaslayıp gözlerini güçlükle açmaya çalıştı. Açmak istemiyordu çünkü sevdikleri yoktu. Soğuk duvar bile yüreğini ısıtmaya yetiyordu. Sırtını yasladığı duvarın ardında yaşama tutunma çabası içindeydi. Küçücük ama umutla dolu bir kalbi vardı. Bazen saçma sapan şeyleri kendine dert etmesi kaçınılmazlığıydı.©
Dilek Gülbay
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!