İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Derin bir nefes alıp boğazında düğümlenen hıçkırığı bastırmaya çalıştı. Sırtını arkasındaki soğuk duvara yaslayıp gözlerini güçlükle açmaya çalıştı. Açmak istemiyordu çünkü sevdikleri yoktu. Soğuk duvar bile yüreğini ısıtmaya yetiyordu. Sırtını yasladığı duvarın ardında yaşama tutunma çabası içindeydi. Küçücük ama umutla dolu bir kalbi vardı. Bazen saçma sapan şeyleri kendine dert etmesi kaçınılmazlığıydı.© Dilek Gülbay
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!