Dile gelir... Şiiri - Hasan Belek 2

Dile Gelir...

Gönül mülkü kapısını açınca,
Söz kıymete biner, can dile gelir.
Gözlerden o kutsal nûrlar saçınca,
Çöller vaha olur, gül dile gelir.

​Yarış sâhasında öz feryat eder,
Arif olan her bir mânayı güder.
Yalanı, riyayı terk edip gider,
Hakikati bilen dil dile gelir.

​Zaman bir nehirmiş, akar da geçer,
İnsan ektiğini bir gün tek biçer.
Kimi zehir yutar, kimi meyi içer,
Meydanda bükülen bel dile gelir.

​Hece hece dizdim dertli satırı,
Unutulmaz elbet dostun hatırı.
Yükledik kervana bunca ıtırlı,
Bahçede sararan gül dile gelir.

​Aslını sorarsan, asalet özde,
Göz boyamak olmaz süslü bir sözde.
Bir kıvılcım yansa sönmeyen közde,
Ateş alevlenir, kül dile gelir.

​Kul Hasan dünyada adını saklar,

Gönülden sadalar nefesi haklar.
Meydana çıkınca temizce paklar,
Zafere yürüyen kul dile gelir.

Hasan Belek
Akçay