Dikiş Tutmaz Bu Düzen Şiiri - Haydar Güner

Öyle bir dikiş attı ki Fatsa’ya
Ne askeri postallar sökebildi o izi
Ne de tarihin üzerine örttüğü tozlu perde.

O, koltuklarda oturup ferman yazanlardan değildi.
Terziydi;
Halkın yırtık kaderini yamadı önce,
Sonra o kaderi baştan aşağı yeniden dikti.

Halk komiteleri kurulurken mahallelerde,
Korku duvarlarını yıkan o çıplak sesiydi:
“Söz de, yetki de, karar da artık sizin!”

Sadece kumaş değildi makasın altındaki,
Karaborsaydı, tefeciydi, sömürüydü doğranan.
Zulmün karşısına dikilen o devrimci irade;
Bir belediye binasına değil,
Bir halkın atan kalbine yerleşti.

Amasya’da bir hücrede durdurulmak istenen o kalp,
Bugün hâlâ Fatsa’nın çamuru yenmiş sokaklarında atıyor.

Çünkü Terzi Fikri;
Bir belediye başkanı değil,
Halkın içinden fırlamış bir yumruktu.

“Ne yaptıysam halkım için yaptım!”

Söz bitti,
Duruş bu,
Kavga devam ediyor.