Ey gönlümü esir alan o eşsiz güzellik,
Uyan gecenin derin düşlerinden;
Bak, sabahın ilk nefesiyle
Bahçelerde açıyor yine dikensiz güller.
Bülbüller, adını bilmeseler de
Senin için söylüyor en güzel şarkılarını
Çünkü güzellik, kendini görmeden de
Hükmünü sürer her zaman yeryüzünde.
Ben de anlamadım ilkin
Kalbime düşen ateşin nereden geldiğini.
Bütün aşklar,
Tek bir güzelliğin sende yankısıymış meğer
Irmakların denize koşması gibi
Her gönül kaderine doğru yürürmüş.
Şimdi ben de garip bir hâldeyim;
Rüzgârın peşine düşmüş bir yaprak gibi.
Nereye baksam seni görüyorum;
Dağlarda, bulutlarda, akşam kızıllığında...
Ve ruhum,
Kendi baharını senin gülen yüzünde buluyor.
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 19:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!