Bu şiir bütünüyle bir dikenedir.
Gülü sevene aşık, güle sarmaşık denmez.
Cennet mekan kalbime şahmeranlık edenedir.
Ateş yüreğe yapışık, buz dahi ferah gelmez.
Kaç aylar, yıllar geçti dikenlerin içinde,
İçlerinde en güzel acıtan yine sendin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta