Devrilen cümlelerin neştersiz yaraları

Üzerimde devrik cümlelerin yorgunluğu,
Yılkı atların özlemi kadar hara'ya.

Alabora,
Medcezir,
Denizaltı.

Dalgalı ve suskun duran şeyler,
Bir paragraf başı gibi usülsüz,
Kareköklü sayılar kadar muhalif.

Mezarlar,
Lahitler,
Putlar ve terk edilmiş şehirler.

Geçiyor işte geçmesine günler,
Takvim yaprağında hüzün.

Bir yas kalıyor geriye,
Uzun paltolu siyah giyinen adamdan.

Sonra U dönüşleri,
Sonra anaforik seslenişler,
Lal vaveylalar.

Devrilen cümlelerin neştersiz yaraları,
Kabuk tutmaz,muamma ve müptezel.