Destancı Baba Destancı Baba

DESTANCI BABA DESTANCI BABA
Destancı baba bak, gör şu halimi,
Turhal eli kırdı, tutmaz dalımı,
Zalim yâr şaşırdı, benim yolumu,
Söyleme o nanköre, halim bilmesin.

Sarı kâğıtlara, derdimi bastır,
İstersen boynumu, tellere astır,
Benim öz vatanım, gayrı bu yastır,
Söyleme o nanköre, halim bilmesin.

Zengin kula gitti, sattı özünü,
Toprakla doldurdu, dünya gözünü,
Sildi tarihimden, bütün izini,
Söyleme o nanköre, halim bilmesin.

İhtiyar eyledi, bu genç yaşımı,
Gurbet sofrasına, koydum başımı,
Kimseler görmesin, gözüm yaşını,
Söyleme o nanköre, halim bilmesin.

Köhne köşelerde, talan olmuşum,
Ateşin içinde, nalan olmuşum,
Kurumuş çöllerde, yılan olmuşum,
Söyleme o nanköre, halim bilmesin.

Sevda kumarına,sürdüm canımı,
Yoksulluk bahane, içti kanımı,
Kül eyledi benim, her bir yanımı,
Söyleme o nanköre, halim bilmesin.

Ücra şehirlerde, ismim anılmaz,
Bu garip gönlüme, kimse darılmaz
Öyle bir yara ki, asla sarılmaz,
Söyleme o nanköre, halim bilmesin.

Destanım yazılsın, dillerde kalsın,
Alacaklı varsa, canımı alsın,
Bu kara haberi, rüzgârlar salsın,
Ölse de Kalemsiz Şair, halim bilmesin.