Destân-ı 15 Temmuz Şiiri - Abdullah Sarlık

15 Temmuz Destânı

Hâmûş sanıldı bu millet, susmaz aslâ bu diyâr,
Bir sadâ-yı ezân ile ihyâ oldu cümle diyar.
Hilâl ü al sancağa cân veren erenler ile,
Târîh yeniden yazıldı îman dolu eller ile.

Şeb-i zulmet çökmüştü ufk-ı vatana nâgehân,
Milletin nefesi yırttı perde-i zulm ü duhân.
Çelik ordular yürüdü, havf düştü yerlere,
Îman oldu siper, ümit doğdu neferlere.

Al sancağın her kızılı bir şehîdin hâtırası,
Hilâlin pür-nûr alnında ecdâdın nişânesi.
Hâk-i vatana düşen her cân bâkî bir gül oldu,
Milletin duâsıyla rahmet-i Hakk'a vâsıl oldu.

Ne mansıp sevdâsı vardı, ne servet, ne de şöhret;
Yürüyen yalnız vatandı, îmandı, hamiyyetti.
Destânını târîh yazar, silinmez bu fedâkârlık;
Zîrâ millet demektir metânet, vahdet, sadâkat.

Ey azîz memleket! Sen mukaddes bir emânetsin,
Her nesilde yaşayacak kutlu bir hâtırasın.
Vahdet oldukça bu millet inhizâra uğramaz,
Hıfz-ı İlâhî ile bu sancak ebedî inmez.

Şühedâya rahmet olsun, gazîlere bin selâm,
Semâya yükselir dâim ihlâs ile her kelâm.
On Beş Temmuz ilân etti cümle âleme bir kez:
Bu millet ser-fürû etmez; hür yaşar, hür ölür, aslâ vazgeçmez!