Çalı süpürgesi olsun rüzgâr
Süpürsün
Etrafa saçılan kirli düşünceleri
Amaçsız değildir
Tırmandığımız iyiler yokuşu
Önemseyişe dair
Kırk kat ateşlere de atsan
Ruhun canı sadece
Sebebine yanar
İnsan yüreği yaralıdır
Tanımadığı insanlar için de kanar
İkindinin yağmur döşeği
Suları uyutmuş olmalı
Yerdeki göletlerden belli
Havada nem asılı kaldı
Kokusu ıhlamur
Mevsimlerden ilkyaz
Yağmurun ellerinden tutup
Uzamak
Kök salmak toprağa
Her ağacın düşüdür
Sorumluluk duyumsaması yoğunluğunca
Fedakarlık zincirleri
Boyundan sarkar ağırlığınca övünç
Kimi kimsenin derdi kederi
Sararken yüreği
Hesap güdenler
Donuk bir yaşamın
Örsünde çekiç
Görünmez çiviler çakıyordu
Uğurlarken düşüncelere zihnini
Bir ulus haykırıyordu
Tarihin penceresinden
Akışkan yaşamak varken
Dünün enkazını aklında taşıyanlar
Seni harfiyat işçisi varsayıp
Günün dalgalarında
Tüm hayaller
Zamanın huyunca
Çarparken
Yaban kayalıklara
Bir yerden bir yere giden
Yaşanması gerektiği için yaşanmıştır bazı anlar
Yaşanılan her şeye sebep sorulmaz
Yolun içinden geçtiğin tünel misali
Geçmişizdir içinden
Hepsi o kadar
Yeryüzü
Gelince sana ben
Baharı sayıklıyordu kış
Hangi iklimin sağanağındaysa
Almaşık yapraklar
Hışırdıyordu




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!