Açar umuduyla baktığım zakkum çiçeğiydi.
Kaybetmek korkusuyla, bir gördüm uçurumları.
Hayata ve ufka aldanıp ta kalırım kıyısında.
Düşebildim kolayca, birçok uçurumlardan.
Mavili serinlikler bekler umudumdu kör, sağır.
Hemen sonra gündüzler uğramaz oldu bana.
Solgun, benzi atmış güneş miydi inen odama.
Olmadı, bari olsaydı kalan yorgun gülüşlerim.
Her şey bir arada üçü beşi eksiği yok peşin sıra.
İlmek ilmek işlendi çorap gibi örtülüydü hainlik.
Kin kusar, kezzap atar kuytusunda ne gizli.
Alkış tutanın hayalinde kahkahalar gizli.
Ah be neyin sıratı bu, bilmezler birde mizanı.
Herkes tabi ki verecek elbet bu dünyada hesabı.
Kenan Gezici 08/03/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 12:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!