Derin Düşünceler Şiiri - Selma Şanal

Hep bir bahanem olur derin düşüncelerle
Susarım kederimi içime atar gibi,
Öğrendim yok saymayı kendimi cümlelerle
Benliğimi, özümü hiçliğe katar gibi.

Neyi arar gözlerim, bulur sığ köşelerde
İçtikçe kaybolurum peş peşe şişelerde,
Dalıp dalıp gittiğim şuursuz neşelerde
Duruşum bazen şu boş, hayattan bıkar gibi.

Tadı tuzu yok artık ekmeğin, aşın, işin
Yanar gibiyim sanki koynunda bir ateşin,
Eti kemikten söküp, geriye kalan leşin
Şu ruhum sürünerek, içinden çıkar gibi.

Gölge gibi karanlık, yıldızlar gibi sessiz
Acı içinde ruhum, bir ölü kadar hissiz,
Kalbim kırık, bedenim yaşasa da nefessiz
Bir günahın koynunda cenazem yatar gibi.