Hep bir bahanem olur derin düşüncelerle
Susarım kederimi içime atar gibi,
Öğrendim yok saymayı kendimi cümlelerle
Benliğimi, özümü hiçliğe katar gibi.
Neyi arar gözlerim, bulur sığ köşelerde
İçtikçe kaybolurum peş peşe şişelerde,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta