Ey gölgesinden kaçan garip adam!
yüreğinde çiçek açarken, ellerin,
kara toprağa banmış gibi, kederin,
sarıp sarmalar bir dizi hayalin,
Ey gölgesinden kaçan garip adam.
İstila etmişken bünyeni veremli bir gam,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta