Depresyon Şiiri - Yorumlar

Ruh sağlığı hemşiresinden hastasına **

Kapıdan girdi personelle birlikte
Ağlıyordu gözyaşları döndü sellere
Korkuyordu bilmiyordu nerede
Anlattım kendisine; burası hastane

Halini sordum korkma ben hemşire
Deyip kendimi tanıttım güler yüzle
Güvenemiyorum kendime ve kimseye
Deyip başladı anlatmaya biçare

Kimse halimi sormadı senelerce
Değersiz biriyim,yaşam bir işkence bence
Hiçbir işe yaramıyorum diye düşününce
Zehir gibi geçen yaşama son verdim dün gece

Mutluluk nedir bilemiyorum
Sevgi nasıl bir duygu hissedemiyorum
İnsanlar zehirli yılan seçemiyorum
Düşene herkes düşman bunu biliyorum

Yok bir dostum bir arkadaşım
Yok bir dinleyenim bir sırdaşım
Deli diye dışlıyor arkadaşlarım
Beni anlayan sadece yalnızlığım

Yakıyordu içimi saran çaresizlik,mutsuzluk
Umut çıktımı bir kere kaplıyor içini huzursuzluk
Ne istediğini bilmemek bir boşluk ve mutsuzluk
Tutunacak bir dal varsa da artık yok ve olumsuzluk

Ama şu an beni dinleyip anlayan oldu
İçimi sardı değişim gücü,insan olduğum duygusu
Yok oldu çaresizlik ve hiçlik korkusu
Dışlamadan konuşan ilk sen oldun doğrusu

Kendimle barıştım,dertlerimin dersini aldım
İçimdeki özgüven bir devmiş bunu kazandım
Bir güler yüze,anlayışa dertlerimi sattım
Gayrı ben açılmaz kapıların kilidini açtım

Bir hemşire olarak depresyonu anladım ki
Umudunu yitirmiş çilekeş gönüllerde açan dikendi
Sevgi,anlayış,hoşgörü bunun şifresi
Açılıyor yollar,filizleniyor gönüllerde umut lalesi
Bir hemşire Nuray ülker

.
:)
.
Hoş...Çok hoş...
.
Tebrikler Hocam...
.
Vesselam

yapmayın Derya Akgün ; bu kadar uğraşmayın depresyonla . Sonra insan depresyona girer allah korusun.