Deprem Vurdu Geceyi Şiiri - Hikmet Çavdar

Deprem vurdu geceyi,
Sessizlik bile korkuya dönüştü,
Duvarlar sustu, insanlar ağladı,
Toprak bile titredi içimiz gibi.

Yenicami’den çıktık bir sabah vakti,
Arkamızda anılar, yarım kalan hayatlar,
Bir avuç umutla düştük yollara,
Kalbimizde korku, gözümüzde yaşlar.

Karaman Köyü karşıladı bizi,
Sessiz ama şefkatli kucağıyla,
Yıkıntıların içinden çıkan nefesler gibi
Tutunduk yeniden hayata.

Bir çocuk güldü uzak bir köşede,
İşte o an anladık yeniden,
Hayat kırılır ama bitmez,
İnsan umutla yeniden yeşerir.

Biz geldik yaralarımızla,
Ama kalacağız direncimizle,
Toprak sarsılsa da bazen
İnsan yıkılmaz… yeniden kurulur kendince.