Kanadında ala karganın heybesi
rüzgar kavalımda mecnun sesi
dalgalarla köpürdü sevda
demir attı saçların ufkuma
yakan güneş kavruk insan
sonsuzluğuma deryası noksan
sahillerimde
kum kum ayak izin
ve telli dikenli gelişin....
dinginliğini yitirdi deniz
sur a üfleyen biz
çığlık attı martılar
herşeyi yutan dalgada
senin adın var
H.y
çaresizlik...
derinden duyuldu uğultu ve kelam
deprem deprem yıkıldık vesselam
enkazındır Aziz'im
senden geriye kalan....
Kayıt Tarihi : 13.07.2026 21:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!