Affet yüce tanrım ne bu alemet,
Sendendir kıyamet senden selamet,
Ürkütücü deprem yoktur merhamet,
Şimdi ise Vanda deprem acısı.
Doksan dokuz İstanbul Kocaeli Bolu,
Edirneye kadar gitti fay yolu,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Niceleri kaybettik kayıp yitirdik, üç kuruş kazanç için binalar diktik depremle yaşamayı öğrenemedik...
Ellerinize duyarlı yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta