Sabahın zifirisinde yürüyorum ,
Ne aklım bende kalıyor
Ne de ruhumdaki nefesim !
Ben seni hissediyorum her şiir her anıyı seninle yaşıyorum,
Yaşadıkça kalbinin koridorlarında yaşıyorum yürüyorum yürüyorum özlemim katlanıyor,
Bütün dünyam sen bütün zamanlar sen
Ben sende hissediyorum tamamlandığım zaman doyamıyor insan severse dünyanın en mutlusu olurmuş.
Ciğerim tutuştuğunda bedenim yanıyor ,
Yandığımda nefesim daralıyor her nefeste bu kalp kan depoladığında nefesim senle hayat buluyor hayat damarlarım seninle her zerremde yaşama sebebim oluyor !
Sarıldığında sırtımı dayadığım en güvenli liman hissi ,
İnsan sevdiğini sevildiği hisseder ki dudaklarındaki her buse zihnimdeki gülümsemelerde hayat buluyor .
Bedenimdeki yangın sönmüyor , gözlerindeki ışığı görüyorum kıyının kendisi biz değil miydik!
Denizinin dibinide gördüm yüzdüğün ufkunuda sen mücadele ederken güvenle inşa ettiğin liman sendin yüzeye inatla güneşe karşı ufkunda iken güneşle birlikte gülümseyerek bak ki !
Kayıt Tarihi : 15.12.2025 07:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!