DENİZE VURAN ATIK
Avrupa'nın çöpü, plastiği
toprağa, suya karışalı,
balığa zehir, suya dert,
içimize kadar sızar.
Rüzgâr ha bre taşır kıyıya,
dalga geri kustukça.
Ağlara dolan umut
yırtılıyor sessizce.
Martılar plastik yedikçe
kanatları yorgun,
gökyüzü ağır.
Sahilde ayak izi değil,
kapak izi kalıyor sadece.
Ve çocuk seyrediyor,
eli cebinde.
Aksaray / 18.08.2026
GÖKMEN YILMAZ ERDEM
Çocukların cebinde yarın umut olsun, kapak değil.Mutlu akşamlar
Gökmen Yılmaz ErdemKayıt Tarihi : 18.08.2026 09:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!