Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Denizler ölmez.
Üstad bu şiiride anlamına oturtmuş.Ustayada bu yakışır.
Saygılar...
anlattığınız şiiri okuyunca; sokaklardan hep elimde defterle kitapla , aklımda geleceğim, dudaklarımda gülümseyle geçtiğim izmirin sokakları geldi.. ya da filmlerdeki bodrum sokakları.. ama hiçbirinde de ne sevgiliyle gezdim kolkola .. ne de öpüştüm sıcacık..::((... :))
şiirinizi okuyunca o sokakları gördüm yazdığınız resimde.. çok güzel olmuş şairm.. hani izmir dilimin ucunda.. o yılları getirebilseler ..ben yapacağımı bilirim ya::))) neyse..:::))
saygılarımla.. perinur olgun..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta