Enel Hak Ali
Habib Allah Muhammed
Hatay’dan gelen bir iziz
Yolumuzu kalbimiz bilir
Beni uzaktan sevebilir misin dedi
Dokunmadan hissedebilir miyim ki dedim
Ya kalbime dokunduktan sonra gidersen dedi
Allah’ın evini terk etmek olur mu dedim
Bugün ilk kez kendime acıdım,
aynada uzun uzun baktım.
Kalbim yorulmuş dedim,
ilk defa onu dinledim ben
Seninle huzur vardı belki,
Seni beklemek güzel şey aslında,
Hiç verilmemiş bir söze tutunmak gibi
Birbirimizin elini tutup yarını düşlemek gibi,
Herkes mutlu olacak diye bir ayet yok,
Ben seninle mutsuzluğa da varım der gibi,
Ne istedıgımızi bilmeden
Eğer duygularından emin değilsen
Aklın seni oyalamasına müsaade etme
Ve yine derim ki emin değilsen
Gönül çalıp ödeyemeyeceğin günahı işleme
Sevgi dediğin bir ateştir
Gecenin karanlığı çöktü yine,
Kelimeler karıştı,dizeler döküldü kalemime,
Tohumun fidana agacın ormana,
Ormanın kagıda dönüşüp kalemle buluşması,
Ve sen,hüzün yağdıran gönlüme
Öp boynumdan beni,
Bir radyo gecesinde başladık biz
Sesini duyardım ama yüzünü değil
Her gece aynı şarkıyı isterdin
Adını söylerdin kendini değil
Bir gün oldu üç gün oldu
Kendini bana bırak bu gece
Sığın kalbimin en derinine
Dünya yansa umurumda değil
Yeter ki düşme ellerime
Gurur dediğin boş bir heves
Seninle olmak güzel şey...
Bazı kadınlar bazı erkeklere Allah'ın hediyesi gibidir.
Sen de bana verilmiş en güzel hediyesin.
Kalbimdeki kelebekler omzuna konuyor..
Dört duvar üstüme kapanır gece
Sigara dumanı karışır içime
Bir pencere var göğe bakan
Ama umut sızmaz her bakışımda
Kimimiz hatadan düştük buraya
Kimimiz kaderden sürüklendik




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!