Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Her şey bir bakışla başladı.
Önce gözlerimiz buluştu,
Sonra ellerimiz.
Yüreğimiz zaten nikahlıydı birbirine.
Ben baştan aşağı şiir,
Sen tepeden tırnağa aşktın.

Özledim be adam Özledim seni
Beni görünce kızaran yüzünü
Çakmak çakmak bakan gözlerini
Sen benim kaderimsin deyişini
Gülünce yüzünde oluşan o vahayı
Özledim be Özledim işte

Kan kustuğum gecelerin birinde, vazgeçtim seni sevmekten. Ve yokluğuna alışmaya çalışıyorum.
Kokun işlemiş sanki hücrelerime, Isot kokulu yokluğun.

Sana sevdalı, sana hasret bir bedeni taşıyorum.
Varlığını an be an yaşamak varken, yokluğunun derin boşluklarında kayboluyorum.
Dolunaya tutuldu yüreğim.

Bu gece iki duble içip seni unutucaktim
İki duble oldu beş duble ve ben bugünde seni unutamadım
Soluma en paslı hançerleri sapladım
Yüreğimi söküp attim
Gözlerime miller çektim
Olmadı olduramadim

Damla damla aksaydın
Çiçek çiçek açsaydın
Yağmur yağmur yağsaydın
Olmasaydı sonumuz böyle

Gözlerime baksaydın

Benim için ne yaparsın sevdam
Yüreğinde bir ömür tutabilirmisin
Ağladığım gecelerde yüreğimi oksayabilirmisin
Fırtınadan yağmurdan korksam yatagimin bas ucunda sabahliyabilirmisin

Bazen babamı ozledigimde babam gibi saçlarımı koklayabilirmisin

Ölüm bile seni benden alamaz,
Bu can sensiz olamaz.
Dağları delip geçerim,
Gitsen bile benden kurtulamazsın.

Rüzgar olup yüreğine eserim,

Yine kaldın mı hayatın ortasında,
yapayalnız.

Yine acıdı mı avuç içlerin?
Kanadı mı vicdanın?

Sevgilerin kirletildiği, dostluğun üç kuruşa satıldığı bir dünyada
Ben seni çocuk saflığında sevdim.
Dudaklarım kan olsa da yutmayı öğrendim.
Sen gittin; ben ise sadece sustum.

Şimdi kötü günlerimde arayıp sormayanları,

Seni ilk gördüğüm anda
Çocuksu rüyalarım geldi aklıma
Gözlerim yokluğunun ayazında
Dilimde ucu sökük kelimeler
Gecenin karanlığında o buğulu gözlerin
Gözyaşının tuzu dudaklarımda