Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Sayın;
Gülüşlerimin mimarı adam,
Nasılsın?
Fark ettim de, sana hiç nasılsın dememişim,
Hep kendi dertlerimle beynini hatta yüreğini meşgul etmişim.
Sahi nasılsın?

Yaşlı adam ağır ağır çıkıyordu merdivenleri.
Adımları yavaştı… biraz sıcaktan, biraz da yaşlılıktan.
Son basamakta durdu, elini korkuluğa koydu, derin bir nefes aldı.
Sonra birden, dizlerinin bağı çözüldü. Oracıkta yığılıp kaldı.

O sırada oradan geçmekte olan genç bir kız gördü onu.

Beni tutma!
Seninle yol yürümem.
Ne gölgeni isterim
Ne de adını anarım.
Bir yalan gibi unuturum seni.

Sitemlerim sana belli ulaşmaz
Ahuzarım duyar cevap vermezsin
Nazın yakar deli gönlüm alışmaz
Zulüm günah böyle sevap dermezsin

Gecelerce yandım aradım durdum

Bazen ne yaparsan yap,
Yaranamıyorsun.
Sonra da sessizce kabuğuna çekilip insanları izliyorsun,
Yalanlarını sessiz sessiz dinliyorsun.
Onlar seni aptal yerine koyarken,
Sen sadece onların aptal cesaretini izliyorsun.

Sen benim güneşimsin,
Karanlık anlarda doğan ışığım,
Dost hanemdeki aydınlığım.
Ne zaman kendimi yalnız hissetsem,
Yanımda bulduğumsun;
Benimle gülen, benimle ağlayan

Usul ve Titrekti gidişin
İçinde bir Şehri mahkum etmişçesine
Suskun ve sancılıydı göz bebeklerin
Kıyama kalkmış ordular gibi
Biraz umutsuzluk biraz bilinmezlik
Çokça cesaret

Bir gurbet türküsü dolanır dilimde
Hangi yöne baksam hasret
Anadan
Babadan
Yardan ayrı
Gurbet derdin hiç bitmiyor

Gideceksen gelme demiştin.
Şimdi senin gidişinin adı ne?
Seven gider miydi?
Sevgi hemen biter miydi?
Şimdi sonların başladığı yerdeyim.
Dilime "Sus, kanama."

Güven duygusuyla daha ilkokul sıralarında tanıştım.
Annem her sabah okula yollarken,
“Güvenme kızım kimseye,” derdi.
Sonra eklerdi:
“Ben sana güveniyorum ama,
çevrendeki ya da karşına çıkacak insanlara güvenmiyorum.”