Deniz, umman misali, gösterdi kendisini;
Dalga kıvrımlarıyla, meziyetini andı.
Ilık esen rüzgara, karıştırıp sesini;
Geçmişteki izleri, farkedemezler sandı.
Bilir mi, kaç karakter balık yaşar içinde?
Bilir mi, kaç yabancı girmiş koşar içinde?
Fırtına dinmiş idi, hisler coşar içinde...
Bir kaba unsur ile tayfuna yakalandı.
Belli ki hırsı büyük, ister karaya taşmak! ..
Kabarmak, ilerlemek, dağ ve tepeler aşmak! ..
Bağrında gizli hisler, gerektirirken şaşmak;
Dıştan giren bir kola, tutunup zokalandı.
Deniz, sakin olsa da, önünde kayalıklar! ..
Her kayadan kendine akseder kabalıklar!
Şeklini tuhaf eden keskin dişli balıklar,
Zoru gördüklerinde, derinlere saklandı.
Deniz, uzaklaşırken taşıdığı ferinden;
Özgürlük diye bir ses, yankılandı derinden!
Bir ağır yük, tepede, oynayınca yerinden,
Üçyüzbirlik etkiyle, yaylanıp çalkalandı.
(30 Eylül 2006)
İbrahim Faik BayavKayıt Tarihi : 1.10.2006 22:09:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![İbrahim Faik Bayav](https://www.antoloji.com/i/siir/2006/10/01/deniz-calkalaniyor.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!