Zamanın çizgisel aktığı yalanını en çok sabahları,
O sıradan ve kurmalı rütbelerin başında anlar insan.
İşe gitmek, ekmek kesmek, birilerinin hatırını sormak...
Toplumun o kronik, o her gün yeniden kurulan raddesinden yorulur nefs.
Aramak, aradığını sanmak ve umut etmek,
Avuç içlerini kemiren bir karıncadır artık.
Oysa her can, zamanın saat kulelerini,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Güzel bir şiir okudum yine senim sayfalarında sabahın buram buram ekmek kokusunda.... Ben emekli oldum gel sen de emekli ol geçiş yap hayatın baharın........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta