Evrenin en eski demagojisini söylüyorum size: Düşene bir tekme de sen at, Nasıl olsa yerçekimi var.
Aslında, yerçekimi düşürmeyi iyi bilir ama insanı ayağa kaldıran şey hiçbir zaman fizik kuralları olmadı. Bu bize, gaddarlığı "hayatın doğal bir kanunu" gibi sunarak vicdanı taca atma kurnazlığı taşıyor. Demagoji tam da burada başlıyor işte... Evrenin mekanik yasalarını alıp insani ahlaksızlığa kılıf yapmak. Taş düşer, su akar, cisimler kütleçekimine uyar; ama insanın düştüğü yere bir tekme daha atıp atmaması bir doğa kanunu değil, tamamen bir seçimdir. Bu yazıya verilecek antidemagoji muhtemelen şu olurdu: Yerçekimi cisme işler, ruha değil; kaldı ki her düşüş, toprağın zıplamak için sunduğu bir zemindir.
Fizik yerçekimini yazdıysa, vicdan da o çekime direnme gücünü yazdı. Yerçekimine sığınıp tekme atan, sadece kolay yolu seçtiğini itiraf etmiş olur.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta