Deliye. Şiiri - Fehmi Tazegül

Gelip oturdun dertlerimin köşküne.
Gönlümüz hangi sahile vurdu yine.
Kapıldın selime sürüklendin bile bile.
Sonunda adımı çıkardın sen deliye.

Elbette unutmam günler yıllar sene.
Sonunda bana oldun karanlık gece.
Kalem kırıldı kalmadı yazacak hece.
Yara kapansada bile acısı kalır yine.

Bakışlarımı sen ettin benim derdest.
Hiç bitmiyor gönlümdeki bu hasret.
Gözlerim yaşlı bitmez bende kasvet.
Tabiki herşeyde vardır hayır hikmet.

Fehmi.
Anlamadım yetmişine değdim ben.
Bıktım usandım gönlümün elinden.
Ağustos ayında kar istiyor benden.
Kerem oldum ben onun yüzünden.