Evimde keyiflice kitap okurken
Bir anda polis dadandı kapıma
Kapıyı açar açmaz ellerimde kelepçe
Boynumdan tutup attı beni arabaya
Gözaltına aldılar loş bir ışıkta
Ağzımı her açtığımda vurdular kafama
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Teşekkür ederim
hikayeli şiirler çok güzel oluyor, bir hikayeyi şiire dönüştürüp anlatırken aslında çok daha farklı bir şeye değiniyor; o farklılığını düşünmekte epey güzel oluyor. ellerine sağlık.
Teşekkür ederim
Insanlar bencil dört ayaklı canlılardan başka birşey değildir. Sadece kendilerini düşünürler. Kimse kimsenin halinden anlamaz oldu. Durum bu iken sanırım ben mahşer gününü bekleyeceğim :)
Beşeri adaletler asla gerçek bir adalet değildir. Çünkü onlar, ya ifrat ederler ya da tefrite düşerler. Gerçek adalet ise, İlahi adalettir ki, o da şu anda Kur'an'ın iki kapağı arasına hapsedilmiş durumda. Yani gerçek bir adalet isteyen ya o mahkum edilen ilahi adaletin yürürlüğe konması için tüm gücüyle çalışacak, ya da onun tecelli etmesini ta mahşer gününe kadar bekleyecektir.
Hayırlı tercihler.
Insanlar bencil dört ayaklı canlılardan başka birşey değildir. Sadece kendilerini düşünürler. Kimse kimsenin halinden anlamaz oldu. Durum bu iken sanırım ben mahşer gününü bekleyeceğim :)
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta