Deli Divane Şiiri - Halil Kumcu

Kalbimin en kuytu derinlerine,
Cennetten bir melek, bir ışık göçtü.
Güzelliği o masum gülüşte saklı;
Gönül demliğime en aziz yâr düştü.

Ötesi yok artık, gel tek aşkım ol,
Kimseyi koyamam senin yerine.
Seni her görüşte kalbim ürperir,
Bir ateş yanar derinden derine.

Bakarken gözlerinde tükenir ruhum,
Seni özlerim dünden bugüne...
İçimde ölümsüz bir destan gibi,
Adın kazınmış benliğime harfi harfine.

Ne senden öncesi var, ne sonrası;
Bir tek ömür azdır seni sevmeye.
Seni hissetmediğim gün, öldüğüm gündür;
Dönerim aşkınla deli divaneye.

Ben seninle doğdum, seninle varım,
Sen yoksan bu dünya bir avuç hüsran.
Her nefes senindir, vazgeçmem,
Vazgeçmem senden ve aşkından.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Seni görünce aklım susar, yüreğim konuşur.
•Bir ömür yetmez sana; ama sensiz bir gün fazla gelir bana.
•Gözlerin, cennetin yeryüzüne açılan penceresi gibi.
•Adını kalbime değil, kaderime yazdım.
•Seni sevmek ibadet gibi; vazgeçmek inkâr.

4 Eylül 2019 / Çarşamba / Ankara