Değirmen / Define Şiiri - Ebubekir Ocak

Define

Ey muzafferin oğlu
Ey muzafferin babası .
yol musun
yolcu mu
seni kim alıkoydu ki üzerin çiğnenmiyor
seni kim yordu böyle ki
gövdene değin batmışsın çamura
yürümek
şimdi girmek sanki yoğrulan hamura .
su , tuz ve un
teknesinde demlenir kafi nun
künt , rapata ve tandır
pişen de o pişiren de
piştiği yer de o
bak hepsi aynı topraktandır.

yaprak , suyunu dalından alır demiştin .
kök belli
gök belli
kubbe geniş , alnın geniş , yüreğin geniş
dargınlık kime
dar fikir niye
yıllar boyu eşeledin toprağı
şimdi susuz mu bırakacaksın
bu yaprağı .

tuz ektin aşına ,
talihin kuşunu bekledin yıllar boyu tozlu başına
taklitten birşey çıkmadığını
O senin ismin gibi ezberlediğin biliyordu .
ismin ,
munazzim yahut regülatör özünden
ismiyle müsemma olan babamın yüzünden
sustuk ,
yağmur yağarsa
kökten gelecek artık
bizi besleyen ,
bizi ferahlatan
bizi neşreden ,
bizi aydınlatan o katre .

unutan mı bilelim şimdi seni ,
yoksa ünsiyet kuran mı ?
mübarek meyvanın hatrına olan ağacı ,
o ağacın köklerini buldun da
ne diye eşelersin be adam .
ne diye altın ektiler zannedip
gezer durursun dağları bayırları
hem o cevher de konuşmaz mı
o cevheri de öğütmez mi bu değirmen

insan
ekti altını, tohumunu bilmeden
bastı üstüne taşı toprağı
kimse bulmasın diye alenen

ey gömülen ve gömen
söyle lügatını babama
söyle babama kubbealtını
bulmuştu bir zaman
şimdi gayba mı karışacak
tohum , kök ,
ağaç ve gök

çamura biraz daha un
susma babacığım
ha gayret
konuşacak kafi nun .

sükut konuşunca
tırmanış yolları beliriyor göğsünde
ey zafer kazananların arasında ki munazzim
ey yoldan çıkmış
ey münharif
kelimelere biraz su , biraz tuz ,
biraz da değirmenden un gerek .
ağzından buğday fışkıran engerek
sırrına babam da ersin ben de ereyim
biliyorum ,
başağın içinde ki kırık taneyim ..