Böyle yaralama beni, el değilim ben.
Sana yalan söyleyen dil değilim ben.
Nasıl geldik bu hale anlayamadım.
Tükürdüğünü yalayan kul değilim ben.
Ateş ben olursam, dumanım sensin.
Herkesi unuttum, gümânım sensin.
Boş kalır bir yanım, o yanım: Sensin.
Kor oldum belki ama, kül değilim ben.
Sabrettim, belki sen anlarsın diye.
Kalbinin sesini dinlersin diye.
Acı sözlerin mi kalsın hediye?
İhanet edemem, puşt değilim ben.
Giderdim, saçlarım siyah iken ben.
Dişlerim tamamken, sulu iken ten.
Ömrümün çoğunu tamamlamışken.
Senden vazgeçecek güç değilim ben.
Gül dikensiz olmaz, kabul. Anladım.
Senden başkasına böyle yanmadım.
İncittin, kanattın, buna dayandım.
Velakin onursuz hiç değilim ben.
Sever misin bilmem, eskisi gibi?
Tutar mısın elimi eskisi gibi?
Bakmıyorsun artık eskisi gibi.
Bunu görmeyecek kör değilim ben.
07.02.2026
Yaver Batu
Kayıt Tarihi : 7.2.2026 20:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!