Değil.. Şiiri - Özcan Kurt

DEĞİL.

Gün çatıp Divan-ı MAH-şer kurulsa,
Neyi sevdin İNSAN? diye sorulsa,
O an lisan susa, gönül konuşa,
Nice baş eğik, dik durası değil..

Söz dinlemez köprü başı zaptiye,
Eteğine bakmaz dolu mu diye,
Gönlünde bir yığın taşı yük ile,
Sır-ATI geçip de varası değil..

Dinin, tenin araç yola yetirir.
Öz MİRACI seni sana götürür,
İnsan dört yönde hep zaman yitirir,
Geçmeden süretten, bulası değil.

Aklı fikri Huri Gılman şarap da,
Dilini bilmez ki sorsa kitaba,
Onca gönlü yıkıp, çıkıp kantara,
Tartınca CENNETE giresi değil..

MUSA dinledi ve İsa söyledi,
Muhammed aşk ile OKU'yun dedi,
Mevlana deftere kazıyın dedi,
Kendi Kitap olmayan bilesi değil.

Sen gel ŞAH'dan gayrı MÜRŞİT arama,
Kimseyi zinhar ha, gülüp kınama,
İç yüzün bilmeden kulu sınama
Yüzleşmeden beşer ölesi değil..

Özvecan sözü kısa kes vesselam,
İnanın duyduğum daraldı ZAMAN..
Dört nala görün ki geçiyor kervan,
Kim kaldı diye baş, dönesi değil.