Erdemler Kaybolurken

ERDEMLER KAYBOLURKEN

Hayatın aynasında kaybolurken erdemler
İnsanlar ölür insanlık ölür
İçinden kurtlanan bir ağaç gibi
Yozlaşınca toplum çürür
İklim değişir, denge bozulur
Dünya tepetaklak olur

Vefa nadide bir inci gibi saklanmış
Arasan da bulamazsın istiridyelerde
Vicdan Hira’da inzivaya çekilmiş
Sabır nerede sırlanmış acaba
Göremezsin hoyrat ilişkilerde
Adalet, merhamet gemisi bomboş
Sevgi iklimi hiç yaşanmaz olmuş
Nezaket terkedilmiş bir liman
Ne arayanı kalmış ne soran
Vizesi samimiyet olan
Dostluklar ülkesine rağbet yok
Giden yolcu kalmamış artık
Sadakat yüreğin kamburu olmuş
Saygı da baş belası
Ederi değeri olmayan
Pula dönmüşler

Tamahkarlık ve küstahlık ön safta
İhanet alınmış şeref satılmış
Hazla hızın yarıştığı bu demde
Kibirle öfkenin karanlığında
Soysuz bezirganlar pazarlar kurmuş
Bilincin arka sokağında
Gençleri zehirlemiş
Huzuru (ç)almış, kaos satmışlar

Muhteris muktedirler memnun
Haysiyet cellatları el pençe divan
İtibardan vazgeçemeyenler
Tasarruf edince liyakattan
Devreden çıkan fikir, olunca emir kulu
Adaleti pusuya düşürmüşler
Milleti soymuş, onuru katletmişler

Gezegenin en azgın zorbaları
En doymaz tüccarları
Korku körüklemiş, silah satmışlar
Dünyanın masumiyetini çalmış
Masumlara kıymışlar

Şımarık müreffeh sığır çobanları
Tescilli müstekbir müfsitlerle kol kola
Peşlerinde körfez petrolzadeleri
Dünyayı kana bulamış
Barış almış, matem satmışlar
Kana doymayan vampirler
Nereden bilsin
Zulümle abad olunmaz
Ebreheler iflah olmaz
İyileri Allah yalnız bırakmaz