bıraktığın enkazın altında nefes almaya çalışırken sordum kendime
bütün bu yıkıma bütün bu yangına gerçekten değdi mi diye
gözlerimden akan her damla yaşta senin imzan var şimdi
biliyorum sen çoktan unuttun unuttun o kurduğumuz hayalleri
bir zamanlar dünyamı aydınlatan o gülüşün vardı ya hani
meğer arkasında saklıyormuş kapkara bir ihanet denizini
beni fırtınaların ortasında bir başıma çaresiz bıraktın
içimdeki o tertemiz sevgiyi hiç acımadan ateşe attın
şimdi hangi yalanla sığınak bulacaksın senin o vefasız kalbine
hangi kollar avutacak seni böyle darmadağın edildiğinde
perişan ettin koca bir ömrü bir çırpıda silip attın her şeyi
ardına bile bakmadan çekerken o kapıyı hiç mi sızlamadı için
değdi mi söyle kazandığın ne oldu bu acımasız savaştan
geriye kalan sadece külleri savrulan bir aşk hikayesi şimdi
sen zafer çığlıkları atarken kendi karanlık dünyanda
ben her gece yeniden ölüyorum bıraktığın bu derin ızdırap la
adalet elbet tecelli eder bir gün kırılır o güvendiğin dallar
seni de bulur bir gün elbet bu hıçkırıklar bu sessiz beddualar
benden çaldığın ne varsa helal etmiyorum hiçbirini sana
Şomdi bu halimin hesabını mahşere bıraktım değdi mi söyle bana ihanetine şerefsizliğine beni perişan etmene değdimi değdimi vijdansız değdimi
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 10:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!