Hangi vicdan sığdırır bu vurgunu, hangi akıl?
Birer birer kurşuna dizildi aklımda her anım.
Ne kalbimin tahtı kaldı, ne gururumun yeri,
Yıktın tabiatımı, yerle bir ettin enkazı, gör beni!
Beyaz adında bir yabancı, bir ipek böceği hevesi...
Uğruna harcanan, yorulmaz sanılan bu canın nefesi.
Bir hiç uğruna harcandı, neye kurbandı bu gidiş?
Beni bu enkazın altında bırakmak mıydı en son iş?
Değdi mi bari? Değdi mi o sönük simalara,
Beni çiğnetmene, adımı düşürmene o hevesli yollara?
Tüm bedenim sızlıyor, her hücremde derin bir sızı,
Yazık ettin, acımasızca söndürdün içimdeki yıldızı.
Acıdan örülmüş bir duvar şimdi göğsümün kafesi,
Ne affı var bu haksızlığın, ne de geri dönüşün çaresi.
Beni ellere ezdirdin, bir parça pul ettin ya yok yere;
Bu ağır hüzün düşsün iki yakana, emanetim mahşere!
Kayıt Tarihi : 22.08.2026 01:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!