Yine bir yolcuyu gördüm giderken,
Son yolculuğuna çıktı dediler,
Daha dün taptaze çiçek açarken,
Bugün nede çabuk, solmuş dediler.
Bu nasıl yolcudur, gözü görmüyor,
Ne kolu kalkıyor, nede yürüyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
