Çocukken her fırsatta gittiğim dedemin evi.
Duvarlar kalın pul pul ara ara dökülmüş kireçle kaplı.
Girerken evin içine o zamanlar bence kocaman.
Küçücük bir antredir bizi karşılayan.
Kışın eskiden soğuk ve çetin geçerdi.
Odanın ortasında koca bir soba beklerdi.
Günün her saati yanmasa bile varlığı tek yeterdi.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta