Çocukken her fırsatta gittiğim dedemin evi.
Duvarlar kalın pul pul ara ara dökülmüş kireçle kaplı.
Girerken evin içine o zamanlar bence kocaman.
Küçücük bir antredir bizi karşılayan.
Kışın eskiden soğuk ve çetin geçerdi.
Odanın ortasında koca bir soba beklerdi.
Günün her saati yanmasa bile varlığı tek yeterdi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta