Çocukken her fırsatta gittiğim dedemin evi.
Duvarlar kalın pul pul ara ara dökülmüş kireçle kaplı.
Girerken evin içine o zamanlar bence kocaman.
Küçücük bir antredir bizi karşılayan.
Kışın eskiden soğuk ve çetin geçerdi.
Odanın ortasında koca bir soba beklerdi.
Günün her saati yanmasa bile varlığı tek yeterdi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta