9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Huzursuzluğu, ne anlatmakla bitirebiliyorum, ne de hissetmekle.
Her saniye, seni arıyor içim, her zaman seni istiyor, titrek kalbim.
Gördüğüm her şeyde, seni anımsıyorum, içime çektiğim her nefeste, seni soluyorum.
Ne olur gel artık, yalnızlığa katlanamıyorum..!
*
Yorgunluğu, ne saymakla bitirebiliyorum, ne de yaşamakla.
Her dakika, seni arıyor hislerim, her an seni özlüyor, kırık kalbim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta