Darağacına emanet edildi ömrüm,

Darağacına emanet edildi ömrüm,
Boynum kıldan ince,
Balta çokça keskin,
Sessizliğim şahidim oldu.
Asrın mahkûmları gibi,
Sürgün düştüm ömrüme.
Her sabah başka bir darağacı,
Her akşam başka bir hasret giydim.
Zincir vurulmadı ellerime belki,
Ama yüreğim demir kapılar ardında.
Suçum sevmekti, sabretmekti;
Cezam ise ömrümce susmak oldu.
Bir gün bu karanlık da yorulur elbet,
Zulmün gölgesi güneşe dayanmaz.
Derdimi yalnız Allah'a emanet ettim;
Son hükmü daima ilâhî adalet yazar.