Dar Gelen Dünya Şiiri - Hilmi Atasever

Ey dünya darmı geldin bize
Yoksa biz mi daraldık içimizde.
Bir çocuk ağlıyor Gazze’de,
Bir çığlık duyuluyor Doğu Türkistan’da,
Ve biz…
Ekranlara bakıp geçiyoruz.
Toprak aynı toprak, su aynı ve hava
Gözler unutmuş yaşını yaşam bedava
Açlık aynı yangın,,ölüm aynı soğuk.
Adı değişiyor sadece acının,
Vicdanımız boğuk.
Dinleri bıraktik bir kenara
Peki insanlığı nereye koyduk?
Hangi köşede unuttuk merhameti?
Hangi çıkara karşılık verdik vicdanı, asaleti
Bir çocuğun oyuncağı tabut olmuş,
Bir annenin duası yarım,
Bir babanın sesi enkazı altında dağların
Nedir bu hali sessiz ve duyarsız insanlarin.
Ey zalimler!
Toprağa ne ektiniz ki kan biçiyorsunuz?
Hangi açlık bu,
Bir avuç toprak doyuracakken gözünüzü,
Doymadınız masumların kanıyla?
Ey susanlar!
En az kurşun kadar acımasız
En az bomba kadar katilsiniz.
Yetmiyor şiirler le anlatmak
Yetmiyor kalben buğz etmek
Bir hareket gerekiyor bir emek
Ey insan
Ölü toprağını at üzerinden
Kalk ayağa arzı titret yerinden
Dünya dedikleri bir durak
Artık harekete başlamak gerek.
Bir çığlık atmalı insan
Bir çığlık ki zulme kalkan.
Ölüm var…
Hepimiz için aynı karanlık,
Aynı hesap, aynı son
O zaman söyleyin: bu zulüm niye?
Madem Dünya bir anlık.