Darağacı
Bahçedeki çınar ağacına
Darağaçları kurdum tan yerinde.
Astım dallarına
İçimde biriktirdiğim ne varsa dünden bugüne…
Önce acılarımı,
Sonra kırgınlıklarımı,
En yükseğe hayallerimi…
Ümitlerimi,
Canımı yakanları,
Renklerimi çalanları,
Zamanın kumlarında beni kaybedenleri…
Astım işte, peş peşe,
Gözyaşlarımı, hüzünlerimi,
Ve de canımı yakan şiirlerimi…
Hiçbir şey bırakmadım yaşanmamış,
Gençliğimi de bu günlerimi de çakmağı çalıp yaktım gözümü kırpmadan öylece…
Bir tek çocukluğum kaldı avuçlarımda,
Bir de cebimdeki dökülmeyen mutluluk kırıntıları…
Onlara kıyamadım işte.
Geriye kalan her şeyi astım darağacına.
Yüreğimi, ruhumu, sevgimi, gülüşlerimi
Altına topladım,
Benzini döküp, kibriti çaldım…
Alev alev yandı geçmişim.
Şimdi benden geriye
Biraz çocukluk,
Azıcık mutluluk kırıntısı,
Ve güneşin göz kırpmasıyla beliren bir gölge kaldı…
İçim boş, sessizce, yürüyorum ömrün yorgun yollarında.
Öyle işte
Kayıt Tarihi : 6.04.2024 21:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!