Damacana Şiiri - Yusuf Berkman

“Susuz kaldım şehirde, geceler uzun,
Cebimde bozukluk, günler yorgun.
Kafamda gürültü, içimde boşluk;
Her şey akıyor ama bana yokluk.

Koridorda yankı, boş odalarım,
Kalbim arızalı, tamir ararım.
Musluk damlar ama yetmez bana,
Hayat bile sanki boş bir damacana.

Damacana, damacana,
İçimde kurak bir bahane.
Damacana, damacana,
Hiçbir şey dolmaz bu hâle.

Damacana, damacana,
İçimde kurak bir bahane.
Damacana, damacana,
Hiçbir şey dolmaz bu hâle.

Sokak lambası gibi titrer ruhum,
Bir yudum huzur yok, hep suskunum.
Aradığım şey belki de çok basit
Ama her şey bile bana biraz eksik.

Damacana, damacana,
İçimde kurak bir bahane.
Damacana, damacana,
Hiçbir şey dolmaz bu hâle.

Damacana, damacana,
İçimde kurak bir bahane.
Damacana, damacana,
Hiçbir şey dolmaz bu hâle.

Bir damla su yok…
Sadece boş bir damacana…”