Dalkavuk yalakalar Şiiri - Kemal Tekir

Dalkavuk, yalakalar

Hınk deyici,dalkavuk, yalakalar,
Nabza göre şerbet verir hep onlar.
Çıkar için,bukalemun olurlar,
Girdikleri her ortama uyarlar.

Koltuğa bakar da rüzgârı koklar,
Kim güçlüyse hep ona doğru akar.
Dün sövdüğüne bugün alkış tutar,
Dalkavuğun pusulasıdır çıkar.

Bir bakarsın devrimci nutuk atar,
Bir bakarsın patrona iltifatlar.
Aynı ağız, aynı dil, aynı surat,
Masanın yönüdür değişen hey hat

Halk derken ses titrer, göz başka yerde,
Sandık kapanır sıvışır köşede.
Ekranda aslandır,kedi kuliste ,
Kişiliği güçlünün gölgesinde .

Yanlışa doğru der çıkara denkse,
Doğru yanlış olur zarar verirse.
Omurga kiralık, vicdanı sessiz,
Dalkavuk, yalakalar kişiliksiz.

Gün gelir maskeler düşer yüzlerden,
Ne alkış kalır ne de sahte düzen.
Rüzgârlar diner, meydan boşalırken,
Yalakalar aynaya bakamazken.

Adları çok, izleri silik gölge
Yalakada vicdan sürüncemede.
Dalkavukluk kısa süren saltanat,
Onursuz,erdemsiz sürülen hayat.

Kemal Tekir
Halkın,Hak' kın sesi