Dağların Daveti Şiiri - Bilgehan Ayata

Gök bulanıp sicim sicim yağınca
Doruklardan dağlar beni çağırır
Yağmur suyu toprak taşa değince
Doruklardan dağlar beni çağırır

Türlü otlar keven kekik ıslanır
Canlı cansız tüm tabiat süslenir
Uzaklardan gel gel diye seslenir
Doruklardan dağlar beni çağırır

Cilalanır taş kayalar ışılar
Yuvasına kanat gerer dişiler
Bu daveti duyar yiğit kişiler
Doruklardan dağlar beni çağırır

Bir kayaya kızıl şahin konmuştur
Tepesinden yağmur suyu inmiştir
Doğa ne hoş bir manzara sunmuştur
Doruklardan dağlar beni çağırır

Ne güzeldir şimdi dağın kokusu
Taş toprağı otu çöpü dokusu
Kurdu kuşu börtü böcek hepisi
Doruklardan dağlar beni çağırır

Yeşermiştir dağ armudu çayırı
Yağmur seli taramıştır bayırı
Gök gürlüyor işte bana duyuru
Doruklardan dağlar beni çağırır

Yakarırım yankılanan ünümdür
Tanrı en çok dağ başında benimdir
Böyle günler benim asi yanımdır
Doruklardan dağlar beni çağırır

Eğlenemez benim gönlüm meşk ile
Bahtiyarlık olmaz sırça köşk ile
Sevgi ile sevda ile aşk ile
Doruklardan dağlar beni çağırır

KAĞAN’ım ben mala mülke sığamam
Benim olsa bütün ülke sığamam
Yere yurda eve barka sığamam
Doruklardan dağlar beni çağırır