Dağlar Konuşur Şiiri - Basri Erdoğan

Şu dağlar sislidir, önü görünmez;
Yürürsün yine de, çünkü umut yol bilir.
Kayalar susar bazen, geçit vermez sanılır;
Ama sabır, en sert taşı bile yavaşça aşındırır.

Şu nehir deli çağlar, önüne ne çıksa alır götürür.
Çünkü su bilir; durmak, hayata yenilmektir.
Sevdiğim, söyle bana...
Hangi iktidar engel olabilir sevdanın yürüyüşüne?
Hangi güç, gönlün çizdiği yolu silebilir?

Dağların dibinde, gölgede açan bir çiçek vardır.
Kimse görmez belki;
Ama en güzel kokuyu o taşır.
Çünkü güzellik, çoğu zaman zorluğun koynunda büyür.

Söyle bana...
Hangi kaya sonsuza dek kapatabilir yolumuzu?
Hangi fırtına, birbirine inanan iki yüreği ayırabilir?
Çünkü sevda; dağdan yüksektir,
Nehirden derindir,
Rüzgârdan daha özgürdür.

Varsın sis insin yollarımıza...
Biz güneşi yüreğimizde taşırız.
Varsın kayalar dizilsin önümüze...
Biz umudu adımlarımızla çoğaltırız.

Ve bir gün,
Bugün aşılmaz sanılan bütün dağlar ardımızda kalacak.
Nehir yine akacak, rüzgâr yine esecek.
İnsanlar görecek ki;
Gerçek sevdaya ne dağ engeldir,
Ne taş,
Ne de gelip geçen hiçbir güç...